۱۳۹۳ خرداد ۲۰, سه‌شنبه

در دل من چيزی است ،

مثل يک بيشه نور ، مثل خواب دم صبح

و چنان بی تابم ، که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت ، بروم تا سر کوه.

دورها آوايی است ، که مرا می خواند."

"سهراب سپهری"

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر