حال وهوای آن روزها گذشت...
تو ،بلاتکلیفی هایم رامیگیری میخندی وپرتشان میکنی آن دورها من دلتنگیهایت را برمیدارم نگاهشان میکنم جای اشکهایت رویشان مانده دوست ندارم دورشان بیاندازم میگویم هرچیز که خوار آید یک روز بکار آید وهمیشه بردوشم دلتنگیهایت ماند دوست دارم ببینمشان هرروز وهر لحظه ویادم بماند که چقدر دوستم داری واگر روزی فراموش کردی بگویی دوستت دارم برگردم از روی شانه هایم برشان دارم بازشان کنم وبگویم : دست مریزاد مرد ، چقدر دلتنگ بودی . کاش هیچ وقت آن روزی نرسد که نگاهشان کنم کاش هرروز هر لحظه مرا مهمان یک چای عاشقانه کنی بایک حبه قند دوستت دارم .
من وتوگذشتیم ، از مه ،از دره های تاریک ،پیچ های تند ،از گردنه های مخوف زندگی امروز
در تقاطعی از روزهای عمرمان بهم برگشتیم و
اینجا من ایستاده ام وتو بادستانی گشوده از شوق برایم عشق هدیه آورده ای چشمانت رنگ زیتونهای کال فروافتاده از عمق قرون وسطایی یونان ...
