۱۳۹۲ تیر ۵, چهارشنبه

لحظه ها عریانند، به تن لحظه ی خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز.

پُرم از اتفاقات نيامده و آمده!
سياه و سفيد!
شبهاي بي نظير،
روزهايي پر از اميد!
انگار كسي در من بيـدار شده،
مهيا مي كند خود را براي يك تولد دوباره...!

‏

دل من پشت سرت کاسه ی آبی شد و ریخت....