وقتی که مرگ مارا برباید - تو را و مرا- نباید که درپایان راهمان علامت سوالی برجای بماند تنها نقطه ای ساده همین وبس چرا که ما درحیات کوتاه خویش فرصت های بی شماری داریم که دریابیشان سکوت سرشار از ناگفته هاست
اشعار مارگوت بیگل با ترجمه احمد شاملو ( سکوت سرشار از ناگفته هاست)
دست های تو
تصمیمم بود
باید می گرفتم و دور می شدم
بی تو دوختم
گاه چشم هایم را به راه
گاه زمین را به زمان
آه این تن پوش تنهایی من
در تنم گریه میکند
زار میزند
بس که تنگ است دلم
